Książka opisuje nieszczęsne losy młodej i niezwykle pięknej dziewczyny Okichi Saito. Historia opowiada o Shimoda, XIX wiecznej Japonii i prawach jakimi się rządzi.
Dziewczyna rodzi się w 1841 roku jako kolejna córka Ichibei Saito, który miał ogromną nadzieję, ze urodzi mu się syn. W tamtych czasach jedyną nadzieją na przetrwanie rodziny, było rodzenie synów, którzy mogli pomagać ojcu przy utrzymani rodziny. Mała Okichi jest zbyt piękna jak na swoje pochodzenie i stan społeczny. Stara się być posłuszną i dobrą córką, sprostać oczekiwaniom rodziców, którzy tak pragnęli syna, a ona ich zawiodła.
Ichibei nie może się pogodzić z faktem oddania córki zwykłemu chłopcu z sąsiedztwa, gdyż Okichi jest zbyt ładna, aby marnować swoje życie i piękno na bycie zwyczajną matką i żoną w ich biednym stanie społecznym... Postanawia oddać córkę do bogatej rodziny, aby wyuczono ją na wspaniałą i sławną gejszę. Dziewczyna błaga matkę o zmianę decyzji ojca... Jednak oboje rodzice są nieugięci. Dziewczyna uczy się pięknej wymowy, aby zatrzeć wysławianie się swojej warstwy społecznej, uczy się gry na instrumentach, towarzyszy doświadczonym gejszom w całonocnych eskapadach. Jednak zaczyna gardzić mężczyznami, jednak wie, że musi robić to do czego jest przyuczana aby nie przynieść hańby rodzinie.
Po roku nauki wraca do rodziny... Jednak nie jest im dane świętować, muszą uciekać w góry przed tajfunem, który niszczy wiele domów, w tym rodzinny dom Okichi. Dziewczyna poznaje młodego stolarza Tsurumatsu, który wystraszony krzykami Okichi (przez zły sen) sprawdza, co się z nią dzieje.
Młodym i pięknym ludziom i wyrywającym się do miłości i namiętności sercom niewiele trzeba. Po niedługim czasie Tsurumatsu i Okichi zaręczają się i planują ślub...
