Klub złotej rybki

Oryginalny tytuł dramy to Kingyo Club. Serial składa się z 10 odcinków, które było mi niezwykle miło obejrzeć już jakiś czas temu.Zauważyłam na blogu mniejszy ruch, ja też zwolniłam z wpisami. Mam nadzieję, że jednak ktoś jeszcze tu zagląda. Mimo wszystko bardzo ciężko jest podzielić pracę, życie domowe, małe dziecko, które potrzebuje Mamy i moje wszystkie pasje, których jest zbyt wiele. Jednak nie jestem w stanie zrezygnować choćby z części. Czułabym się pusta, jakby wyrwano mi kawałek serca. Więc odkładam wszystkie na półkę i każdą po kolei małymi kroczkami kontynuuję, tak, aby żadnej nie pominąć i nie skrzywdzić.

Dziś czas na dramę, bo właśnie dzięki temu gatunkowi zdecydowałam się założyć bloga (nie umniejszając roli azjatyckim filmom).

Fabuła całego serialu toczy się w około dwóch osób.

Zarys postaci:

Haru Hiiragi ( Jingi Irie)- licealista, bodajże 3 klasy, który nie jest zbytnio lubiany. Samotnik z wyboru i konieczności, przy nim zostaje jedynie jedna koleżanka i kolega. Przerwy spędza w nieużywanym budynku szkoły, który służy jako składzik, a niebawem ma zostać rozebrany. O cóż jest oskarżony? Czego dotyczą plotki, gdy był jednym z najlepszych sportowców w szkole? Faktem jest, że ludzie nim gardzą i unikają go jak ognia... Uważają, że powinien zostać wydalony ze szkoły.

Drugą postacią jest dopiero zaczynająca szkołę:

Kurosaki

A mianowicie chodzi mi tu o dramę "Kurosagi" i jego kontynuację film Eiga: Kurosagi. Wybaczcie, że opiszę film i dramę w jednym poście, ale nie mam się w sumie co rozwlekać :) Bo już chyba wiecie, że nie zamieszczałabym tu filmu, który mi się nie podobał (chyba tylko po to żeby nie zostawić na nim suchej nitki), ale raczej takich rzeczy tutaj nie ma, licząc już niestety półtorej postów :( bo całościowo nie był tak pesymistyczny.

 

Więc zaczynamy! Do pana fiołeczka z dziecinną buźką i jeszcze dziecinniejszymi ustkami Yamashita Tomohisa... obejrzałam film, szwindlownik Yamapi? Taki aniołeczek, gra taką zarazę? Nie uwierzę do póki nie zobaczę. Tym bardziej, że po Nobuta bardzo chętnie chciałam go zobaczyć po raz kolejny.  Przy dramie uśmiałam się, rozczuliłam jego łzami, film jednak mimo, że ciekawy trochę mi się dłużył może też dlatego, że byłam zmęczona, a skończyłam go oglądać coś ok. 1 w nocy. Jak już powiedziałam Eiga: Kurosagi jest kontynuacją dramy. Czyli tym, czy Kurosagi'emu uda się dokonać tego, co sobie obiecał. (zdjęcia powiększają się po kliknięciu).

Zarys postaci:

Kurosagi (Yamashita Tomohisa)- 21 letni chłopak zamknięty w sobie. Twierdzi, że nie potrzebuje przyjaciół, miłości, szczęścia, a swój zawód będzie wykonywał do śmierci lub do momentu aż zamknie w więzieniu i ograbi z pieniędzy ostatniego oszusta na świecie. Nie uśmiecha się, nie złości, nie płacze (do momentu), jest człowiekiem wypranym z jakichkolwiek emocji. A jego celem jest wykupywanie od pewnego staruszka informacji, dzięki którym będzie w stanie złapać na przekręt kolejnego, który łapie na przekręty zwykłych ludzi... Mieszka sam, od momentu, gdy jego ojciec zabił matkę siostrę i siebie przez długi miał wtedy 15lat. Chłopak w swoich poczynaniach trochę przypomina Robin Hood'a.

Yoshikawa Tsurara (Maki Horikita)- anioł nie dziewczyna? Można tak ogólnie rzec. Dziewczyna przeprowadza się do mieszkania niedaleko uczelni. Studiuje prawo i chce w przyszłości zostać oskarżycielem, aby wpakowywać do więzienia wszelkiej maści przestępców. Dziewczyna ma tylko jedną przyjaciółkę Yukari. Obie staną w konkury do pana bez uczuć. Yoshiki (jak nazywa ją Kurosagi) działa mu na nerwy swoją prawością i chęcią nawrócenia go na dobrą drogę. W zamian Kurosagi karze jej się wyprowadzić, niestety w tej materii ma dużo do powiedzenia.

Operacja: Miłość

Czyli: Operation Love (Proposal Daisakusen/ Puropôzu dai sakusen). Japońska drama składająca się z 11 odcinków, w rolach głównych m.in.: Yamashita Tomohisa, Nana Eikura i Yûta Hiraoka, który grał w "Nanie". Od razu zaznaczam, że rok po dramie czyli w 2008 roku wyszło Proposal Daisakusen Special- czyli film i zapewne kontynuacja, którego jeszcze nie miałam okazji zobaczyć.

(zdjęcia powiększają się po kliknięciu).

Po obejrzeniu tej dramy zaczęłam się zastanawiam, czy rzeczywiście w życiu się tak układa i niczego nie da się cofnąć nawet zmieniając przeszłość mówiąc magiczne: Halleluya Chenso!" jak Yamashita Tomohisa? Nie znaczy to, że chciałabym nie wiadomo, co zmienić i mieć za męża kogoś innego, ale... mam wrażenie, że wszystko gdzieś jest zapisane, jak to co przepowiedział Nostradamus.  Powinnam chyba napisać, jak podobała mi się ta drama? Przyznam się, że obejrzałam ją tylko i wyłącznie dla Yamapi'ego no i Eikury (jak się później okazało). Zadziwia mnie mimika Yamapi'ego, dokładniej jej braku przy Vic'u. Yamashita zaciska tylko swoje słodkie ustka w kamiennej anielskiej buzi i wkłada łapki do kieszeni. Jest kilka momentów, w których płacze... płacze cudownie słodko... nie jak Vic- masz ochotę, go przytulić i pocieszyć, chociaż... nie będę sadystką, ich wszystkich bym mogła przytulać, pocieszać i wycierać im oczka chusteczkami ;) A co do muzyki z dramy, jest na prawdę świetna (a która dla mnie nie jest?!), no cóż muszę ściągnąć kolejny soundtrack ;)

Zarys postaci:

Rei Yoshida (Masami Nagasawa)- staje się nową uczennicą szkoły podstawowej, do której uczęszcza Ken. Dzięki temu, że siedzą w ławkach obok siebie i ten odrywa pół swojej gumki do mazania, aby dać nowej koleżance zaprzyjaźniają się. Ich przyjaźń trwa 14 lat, ale przez to, że są tak ze sobą zżyci nie mogą być do końca ze sobą szczerzy... bardziej szczerzy ze swoimi własnymi sercami...

Ken Iwase (Tomohisa Yamashita)- w dniu ślubu Rei i Tada- san i oglądaniu pokazu slajdów z życia Rei, Ken bardzo chce się cofnąć do jednego momentu. Momentu które uwieczniło zdjęcie, tylko po to, aby naprawić sytuację, przez którą Rei była smutna na fotografii. W taki sposób może naprawić aż 11 sytuacji w ich życiu, aby przybliżyć się do Rei i w końcu wyznać jej, że ją kocha.

Part time work...

 


 Czyli "Sapuri/ Love Suplement"



I tak właśnie skończyłam oglądać 5 odcinek japońskiej dramy "Sapuri" z Kazuy'ą Kamenashi'm w roli głównej :D

Rozbawił mnie fragmencik z 28 min. gdy Kame płacze razem z córeczką swojego szefa na napisach końcowych anime o Joseph'ie :D Komiczne, bynajmniej dla mnie. I tak jak widać Kame umie zagrać każdą rolę świetnie, w których go widziałam. 
EDIT:
Tak i tu... Chłopaka- Yuya Ishida (Kazuya K.) pracującego na pól etatu w ogromnej firmie zajmującej się reklamą. Pomocny, lekkoduch... Wszyscy powtarzają mu żeby dorósł, albo wytykają różnice między zachowaniem dzieci, a dorosłych. 

Drama rozpoczyna się podróżą metrem Ishid'y i Minami Fujii (Misaki Ito). Ishida zostawia na siedzeniu metra telefon komórkowy. Roztrzepany chłopak umawia się z dziewczyną, aby ta oddała mu telefon, jednak ta jest bardzo zajęta pracą w biurze reklamy, do której Ishida idzie na rozmowę kwalifikacyjną.
Chłopak na posyłki, tu skseruj, tam zanieś. Staje się coraz bliższy wszystkim kreatywnym w firmie, pomaga Ogiwarze i Fujii zbliżyć się do siebie. Jednak Ishida zdaje sobie sprawę, że czuję coś do dziewczyny 28letniej (ok. 6 lat od siebie starszej). 
Chłopak stara się być kreatywnym, pomaga w wymyślaniu sloganów reklamowych i zapisuje się na egzamin.


Cóż z tego wszystkiego wyniknie? Biorąc pod uwagę, że Ogiwara służy mu radą i Fujii siedzi z nim po nocach w biurze pomagając mu w przygotowaniach do egzaminu, gdy sama po godzinach pracy i tak realizuje projekty dla klientów.
Czy Ishidzie uda się zdać egzamin i stanie się kreatywnym w firmie?

Czy Fujii wybierze Ogiwarę? Czy wyjedzie z Ogiwarą na wielki projekt do Pekinu? Dlaczego Ishida poprosi Ogiwarę, aby ten zabrał dziewczynę do Pekinu i się nią zaopiekował? Będę wredna i nie powiem :P (^.^)

Natsuki Imai i Koizora

Czas na kolejne wpisy :)

Natsuki Imai jest reżyserką filmu i dramy Koizora (Sky of Love). Jako etykietę dałam tu tą panią, gdyż prócz Kôji Seto nikt mnie nie urzekł w tym filmie. A tego pana nie wiem czy dołączę do kwiatków, może jedynie za grę aktorską. Film został wyreżyserowany w 2007 roku, a drama w 2008. Obejrzałam najpierw dramę, gdyż tytuł bardzo mnie zaintrygował, a później recenzja. Myślałam, że w filmie jak i w dramie obsada głównych ról będzie taka sama, jednak pomyliłam się. Film niezwykle wzruszający, po obejrzeniu dramy, film wydaje mi się dość uproszczony i ucinający w połowie niektóre wątki. Płakałam, płakałam i chlipałam w chusteczkę, pani reżyser umie naprawdę wycisnąć z oka ostatnią łzę.

Koizora film

=============

Film:

Hiro- Haruma Miura 

Mika- Yui Aragaki

Drama:

Hiro- Kôji Seto 

Mika- Erena Mizusawa
=============

Film opowiada o dwójce licealistów, na początku szkoły średniej. Miki przyjaciółka Aya (drama Aoi, film- Haru) podkochuje się w chłopaku o imieniu Nozomu z równoległej klasy. Jednak, gdy dochodzi do ich spotkania na szkolnym korytarzu on prosi o numer telefonu Mikę, ta jest tak zmieszana, że próbując się wycofać z niezręcznej sytuacji wpada w przyjaciela Nozomu o imieniu Hiro. I tak to właśnie się zaczyna. Zaczynają się spotykać, po zajęciach, w czasie szkoły (ich miejscem schadzek jest biblioteka), uciekają razem z lekcji. Sytuacja się komplikuje, gdy Mika zachodzi w ciążę... Cóż się wydarzy? Czy Hiro będzie chciał stanąć na wysokości zadania i zostanie ojcem w wieku 16 lat? Czy była dziewczyna Hiro rozdzieli tych dwoje? Czy Hiro, Mika i ich córeczka będą szczęśliwą rodziną? Cóż jeszcze wydarzy się zaskakującego, szczęśliwego i smutnego w ich młodym życiu...

Koizora drama

Mika i Hiro- film

Koizora drama Mika i Hiro

Trailer filmu