Piosenka o słońcu...

Jako, że zaintrygował mnie główny bohater, którego gra Takashi Tsukamoto, ale już za dużo tych ulubieńców mi się robi... A na pewno sprawdzę w czym grał jeszcze i jak zagrał, bo dość dużo produkcji z jego udziałem :) To może wtedy kilka słów o nim umieszczę- tak to dostępne info o nim zapewne na dużej ilości portali :)

Chciałam dziś napisać o filmie Taiyô no uta (A Song of the Sun/ Midnight Sun) film z 2006 roku, bo jest jeszcze drama.

I cóż mogę tu napisać? Główna bohaterka urzekła mnie swoją buzią, swoją grą, swoim śpiewem... ogólnie wszystkim :) (zdjęcia powiększają się przy kliknięciu).

Zarys postaci:

Kaoru Amane (Yui- piosenkarka)- Niby nic ją nie różni od innych nastolatek, a jednak. Dziewczyna nie chodzi do szkoły, praktycznie nie ma przyjaciół czy znajomych, a jej życie codzienne trwa wtedy, gdy przeciętny człowiek śpi. Kaoru cierpi na bardzo rzadką i bardzo niebezpieczną chorobę, przez którą nie może wychodzić na słońce- bo grozi jej śmierć. Funkcjonuje więc w nocy, gdy wszyscy są w domach, bierze ze sobą gitarę i zasiada na placu i gra do momentu, aż jej zegarek nie zacznie alarmować o nadchodzącym wschodzie słońca. Codziennie przed pójściem spać przygląda się swojemu rówieśnikowi, który czeka rano na autobus z deską surfingową po przeciwnej stronie ulicy domu Kaoru. Dziewczyna choć nie zna chłopca darzy go uczuciami.

Shinobi

Shinobi (Shinobi: Heart Under Blade). Obejrzałam ten film przez Yukie Nakam. Chciałam ją zobaczyć w innej roli niż nadopiekuńczej nauczycielki w Gokusen. Film warty obejrzenia, nie tylko przez miłosną opowieść wplecioną w walkę, ale koncept filmu i nietypowe postacie. Jak dla mnie film nie mógł być lepszy, ale ten tragiczny koniec, po prostu rozdziawił mi usta ze zdziwienia i absurdu. Do tego dość intrygujący pan, który ginie w filmie...Yashamaru (Tak Sakaguchi).

Zarys postaci:

Oboro (Yukie Nakama)- z rodu Iga, młoda dziewczyna, która ma dziwne zdolności. Po śmierci dowódczyni zostaje jej zastępczynią. Dziewczyna potajemnie spotyka się ze swoim wybrankiem nad rzeką. Cóż wybierze? Dobro klanu, czy miłość do Gennosuke?

Kouga Gennosuke  (Jô Odagiri)- chłopak jest zakochany w Oboro na tyle, że chce, aby pobrali się bez względu na wszystko. Chłopak zostaje dowódcą po śmierci wodza klanu.

Zarys zdarzeń:

Wodzowie obu klanów zostają wezwani do Władcy (Pana nad panami), który włada ziemiami, na których są ukryte osady Iga i Kouga. Wyznacza zadanie, obaj wodzowie mają wybrać spośród plemienia pięciu najlepszych i wysłać ich do walki... Pan nad panami ma zupełnie inny plan względem obu wiosek, gdy najlepsi wojownicy będą walczyć w "misji bez misji" dla zasady pokonania przeciwnika, którego nie da się pokonać... Oboro i Gennonsuke zostają wysłani z wybranymi dla obojga 4 wojownikami, 10 osób, a tak zacięta walka, jak co najmniej setki żołnierzy. Spryt, siła, przebiegłość... wszystko należy wykorzystać by wygrać w tej równej walce... Bo oba klany są jak Yin i Yang, nie mogą się "wybić". Cóż wydarzy się, gdy na "polu bitwy"- w lesie pozostanie tylko Oboro i Gennonsuke? Cóż zrobią, gdy dowiedzą się, że Pan nad Panami oszukał ich i właśnie pali i burzy obie wioski? Czy miłość wygra, a ludzie o nadprzyrodzonych mocach będą mogli żyć w pokoju, o którym marzą od 400lat?

 Shinobi trailer.

Pierwszy śnieg

Wybaczcie, że zapomniałam o tym cudownym filmie. A chodzi tu o film Hatsuyuki no koi (Virgin snow).

Cóż mogę napisać? Film jest cudowny, romantyczny, wzruszający i pełen miłości dwojga młodych ludzi.

Nanae Sasaki (Miyazaki Aoi)- Japonka, młoda, śliczna, dość skryta, uwielbia malować. Mieszka z mamą i siostrą. Po śmierci ojca matka zaczęła pić, spotyka się z mężczyzną, który notorycznie ją bije i terroryzuje całą rodzinę Nanae.

Min Kim (Lee Joon Ki)- Koreańczyk, który przylatuje do Japonii wraz z ojcem. Chłopak nie ma trosk i uważa, że najlepszym pretekstem, do tego by się nie uczyć jest to, że nie zna japońskiego. Radosny i uczuciowy, zakochuje się w Nanae od pierwszego wejrzenia.

Zarys wydarzeń:

Min Kim wybiera się na wycieczkę rowerową i dociera do świątyni, w której spotyka dziewczynę. Jest tak zauroczony jej wyglądem i tym, że z miski uciekają jej kawałki kartek przez podmuch wiatru iż robi jej nieświadomie zdjęcia. I tak banalnie zaczyna się ta historia. Nanae opatrzy mu ranny łokieć, starają się porozumieć. Młodzi porozumiewają się po angielsku i zaczynają się spotykać. Sielanka nie trwa długo, gdy są na festiwalu ( w 100dzień spotykania się) rozdzieleni tłumem ludzi, dziewczyna żegna się z ukochanym i ucieka. Chłopak próbuje ją odnaleźć. Okazuje się, że Nanae wyprowadza się, a o jej pobycie nie wiedzą nawet przyjaciele. Cóż się wydarzy? Czy Min Kim zapomni o dziewczynie, przecież nie ma już, po, co przebywać w Japonii i wraca do Korei. Czy uda im się spotkać? Czy dziewczyna zapomniała o ich obietnicy złożonej w świątyni, gdzie mieli się spotkać rok później w czasie pierwszego śniegu?

Trailer tutaj.

Kurosaki

A mianowicie chodzi mi tu o dramę "Kurosagi" i jego kontynuację film Eiga: Kurosagi. Wybaczcie, że opiszę film i dramę w jednym poście, ale nie mam się w sumie co rozwlekać :) Bo już chyba wiecie, że nie zamieszczałabym tu filmu, który mi się nie podobał (chyba tylko po to żeby nie zostawić na nim suchej nitki), ale raczej takich rzeczy tutaj nie ma, licząc już niestety półtorej postów :( bo całościowo nie był tak pesymistyczny.

 

Więc zaczynamy! Do pana fiołeczka z dziecinną buźką i jeszcze dziecinniejszymi ustkami Yamashita Tomohisa... obejrzałam film, szwindlownik Yamapi? Taki aniołeczek, gra taką zarazę? Nie uwierzę do póki nie zobaczę. Tym bardziej, że po Nobuta bardzo chętnie chciałam go zobaczyć po raz kolejny.  Przy dramie uśmiałam się, rozczuliłam jego łzami, film jednak mimo, że ciekawy trochę mi się dłużył może też dlatego, że byłam zmęczona, a skończyłam go oglądać coś ok. 1 w nocy. Jak już powiedziałam Eiga: Kurosagi jest kontynuacją dramy. Czyli tym, czy Kurosagi'emu uda się dokonać tego, co sobie obiecał. (zdjęcia powiększają się po kliknięciu).

Zarys postaci:

Kurosagi (Yamashita Tomohisa)- 21 letni chłopak zamknięty w sobie. Twierdzi, że nie potrzebuje przyjaciół, miłości, szczęścia, a swój zawód będzie wykonywał do śmierci lub do momentu aż zamknie w więzieniu i ograbi z pieniędzy ostatniego oszusta na świecie. Nie uśmiecha się, nie złości, nie płacze (do momentu), jest człowiekiem wypranym z jakichkolwiek emocji. A jego celem jest wykupywanie od pewnego staruszka informacji, dzięki którym będzie w stanie złapać na przekręt kolejnego, który łapie na przekręty zwykłych ludzi... Mieszka sam, od momentu, gdy jego ojciec zabił matkę siostrę i siebie przez długi miał wtedy 15lat. Chłopak w swoich poczynaniach trochę przypomina Robin Hood'a.

Yoshikawa Tsurara (Maki Horikita)- anioł nie dziewczyna? Można tak ogólnie rzec. Dziewczyna przeprowadza się do mieszkania niedaleko uczelni. Studiuje prawo i chce w przyszłości zostać oskarżycielem, aby wpakowywać do więzienia wszelkiej maści przestępców. Dziewczyna ma tylko jedną przyjaciółkę Yukari. Obie staną w konkury do pana bez uczuć. Yoshiki (jak nazywa ją Kurosagi) działa mu na nerwy swoją prawością i chęcią nawrócenia go na dobrą drogę. W zamian Kurosagi karze jej się wyprowadzić, niestety w tej materii ma dużo do powiedzenia.

Proposal Daisakusen Special

W związku z moim specyficznym podejściem do Yamapi'ego (Yamashita Tomohisa), nie mogę powiedzieć, że go uwielbiam, lubię czy nie znoszę. Najbardziej chyba pasuje tolerancja ;) Zostanę zjedzona przez fanki, ale jakoś nie działają na mnie aż tak rozpływająco jego słodkie oczka, ustka i dziecięca buzia... Jestem uodporniona na jego wdzięki ;) Jednak, gdy go widzę od czasu "Nobuta wo...", gdzie wystąpił z Kame uśmiecham się mimo woli. Obiecałam sobie stworzyć szybko opis do obu serii i filmu "Clannad", ale w moim sercu rodzi się coraz większe zwątpienie... Może mam zbyt ograniczony umysł, aby tą dramatyczną, romantyczną i życiową anime zrozumieć... Więc jutro postaram się napisać w jednym poście o ogóle. Wiem, że będzie to dość niesprawiedliwe biorąc pod uwagę inne filmy, dramy tudzież anime... cóż. Musicie mi to wybaczyć, TO anime jest zbyt abstrakcyjne na mój prosty umysł (1 szara komórka ;P), co nie znaczy, że mi się nie podobało. Jest cuuudowne już nie mówiąc o Dango Daikazoku!

Wracając do prawdziwego tematu tego postu ;)

Proposal Daisakusen Special (Grand Finale!/14nen-goshi no Koi ni Eien wo Chikau Shunkan wa Otozuremasu ka?)

Film odnosi się do wydarzeń rok później od momentu, gdy Rei ucieka sprzed ołtarza... Przyjaciele spotykają się na Hawajach, gdzie ma mieć miejsce ceremonia ślubna Eri i Hisashi'ego. Gdy przyjaciele przybywają do kościoła okazuje się, że ani pan młody ani panna młoda nie mają zamiaru się pokazać. Rei chce przedrzeć się przez barykadę Hisashi'ego, który zagradza jej drogę do pokoju panny młodej twierdząc, że ta się przygotowuje. Po walce i przepychankach Rei dostaje się do pokoju. Przed lustrem siedzi w pięknej sukni i welonie, pełnym make-up'ie, nie kto inny jak... Sokrates (ich wspólny kolega ze szkoły). Eri zniknęła... Dzień przed ślubem zostawiła liścik przyszłemu mężowi, że nie jest pewna jego uczuć i dla tego nie może za niego wyjść. Podczas, gdy wszyscy czekają na ceremonię Eri leci samolotem do Tokio. Mikiko i Ken nie wiedzą co zrobić. Postanawiają chociaż obejrzeć prezentację, którą przygotował ze zdjęć Mikiko (jak też było w przypadku Rei i Tada-san'a) i zastanowić się jak rozegrać całą sytuację.

Oglądając zdjęcia, jedno przedstawia Eri bardzo smutną, chłopcy próbują przypomnieć sobie co działo się tydzień wcześniej przed zrobieniem zdjęcia. Ken chce cofnąć czas i pomóc przyjaciołom, aby stali się szczęśliwym małżeństwem. Cóż za zrządzenie losu? Gdy okazuje się, że "wróżek" z Tokijskiego kościoła zrezygnował z pracy i przeniósł się do kaplicy na Hawajach? Czy chłopcom uda się naprawić, to co schrzanił Hisashi? Chłopak w sumie nie chciał nic złego, ale kobieta zawsze musi sobie dopowiedzieć najczarniejszy scenariusz, zwłaszcza, gdy ma ku temu podstawy i namacalne dowody. Czy będąc w tej niedalekiej przeszłości Ken poczyni inne kroki niż zdecydował się wcześniej zrobić? Czy znajdzie w sobie odwagę, aby po publicznym upokorzeniu rodziców przez Rei dla niego, zdoła przeprosić rodziców ukochanej i powiedzieć kilka ważnych zdań deklaracji? Czy Ken znajdzie ślubny pantofelek Rei, który został porwany przez falę? Czy dojdzie do ślubu Eri z Hisashi'm?

Dwóch gniewnych o głowę jednego drwala...

Czyli Bunraku. :) Tak z ciekawości obejrzałam, bo nawet nie zdawałam sobie sprawy z tego, jakież znakomitości grają w tym filmie prócz Gackto. A chodzi mi tu między innymi o Josh'a Hartnett'a. A chciałam się przekonać, czy Gackt rzeczywiście zagrał sierotkę w tym filmie? Moje zdanie zapewne jak zwykle będzie spaczone (nawiązuję tu też do "Moon Child"). Film obejrzałam już dwa razy i mam ciągły niedosyt. Film mnie zaciekawił od samego początku, aż do samego końca (tak! popłakałam się, ale nie powiem w jakim momencie :P). I bym zapomniała o cudownie innym mieście- jak z komiksu! Które jest tak inne i wprowadza nierzeczywistą atmosferę i wizję miasta.

Wędrowiec (Josh Hartnett)- spokojny, opanowany, niewyrażający zbędnych uczuć. Hazardzista, który świetnie  zna karciane sztuczki nie mówiąc już o walce. Przybywa do miasta z nie wyjaśnionych powodów, aby odnaleźć Nicola.

Soranin

Soranin (Solanin). 

Film bardzo sympatyczny, ale myślałam, że skończy się troszkę inaczej... nawet bardziej niż troszkę.

Grupa przyjaciół- 5 osób w tym jedna para Nauro Taneda ( Kengo Kora) i Meiko Inoue (Miyazaki Aoi), tych dwoje mieszka razem o czym nie wiedzą rodzicie dziewczyny. Próbują wejść w dorosłe życie i odnaleźć się w ten nudzie i monotonności. Nie zawsze też jest kolorowo w każdej dziedzinie, jak to bywa w dorosłym życiu. Meiko znużona i przybita mało rozwijającą pracą rezygnuje z niej, co doprowadza do przygnębienia swojego chłopaka.

Wolny czas spędzają ze znajomymi i Taneda i jego dwaj koledzy tworzą zespół Rotti. Taneda jest wokalistą i wymyśla piosenki, kolega pracujący w sklepie z gitarami basistą, a trzeci- farmaceuta- perkusistą. Mają marzenie wybić się, aby robić to co lubią, i co ich nie nuży.

Aby zobaczyć trailer kliknij zdjęcie.

Czy im się to uda? Dlaczego Taneda tak nagle chce zerwać z Meiko i wrócić do rodziców. Dlaczego znika na 5 dni i nei daje znaku życia? Dlaczego Meiko dołączy do Rotti i będzie ich wokalistką? Czy Taneda i Meiko będą szczęśliwi? Czy Rotti wybiją się i będą mieli sposobność nagrać płytę? Co to tak właściwie "Solanin"?

Tu odpowiedź na ostatnie pytanie, ale nie filmowe wykonanie ;P 

 

Kocham Cię

Su-ki-da (I love you/ I like you). 

Film dość specyficzny i ostrzegam, że oprócz wstawek granych przez bohatera na gitarze film nie ma w ogóle muzyki. Nie umiem powiedzieć, czy film mi się podobał czy nie. Jeśli o to chodzi jestem neutralna, a jeśli chodzi o brak ścieżki muzycznej w filmie, nie przeszkadzało mi to w oglądaniu.

Yu (młoda Yu Miyazaki Aoi, dorosła Hiromi Nagasaku) jest nastolatką jak każda inna, nie ma sprecyzowanych planów na przyszłość. Boryka się z cierpieniem siostry, która w wypadku straciła chłopaka. Przyjaźni się z chłopcem Yosuke (młody Yosuke- Eita, dorosły Hidetoshi Nishijima), który też specjalnie nie ma sprecyzowanych planów na życie. Przyjaciele często spotykają się nad rzeką, gdzie Yosuke gra na gitarze i komponuje swoją piosenkę, Yu mu towarzyszy, rozmawiają i wieczorem razem wracają do domu. Ich przyjaźń przeradza się w miłość, której obydwoje nie umieją wytłumaczyć drugiemu słowami i okazać jej. Wprowadza to atmosferę milczenia i ciężaru dla obydwojga. 

Dziewczyna za 1 milion jenów

Hyakuman-en to nigamushi onna (1 Million Yen Girl/ One Million Yen Girl).

 

 

Film bardzo mi się spodobał, fabuła, muzyka, tylko zakończenie trochę jak dla mnie owiane tajemnicą...

Suzuko Satô (Yû Aoi) ma normalny dom, rodziców i młodszego brata, który tak samo jak i ona jest poniżany i wyśmiewany w szkole. Dziewczyna rezygnuje ze studiów i zaczyna pracować na pół etatu w barze szybkiej obsługi. Koleżanka z pracy proponuje jej wspólne mieszkanie, aby ta mogła wyprowadzić się od rodziców. Suzuko zgadza się. Dziewczyny znajdują niedrogie mieszkanie z dwiema sypialniami, jednak koleżanka oznajmia, że w mieszkaniu będzie mieszkał jeszcze jej chłopak. Po jutrze, gdy obie mają się wprowadzić Suzuko dowiaduje się od chłopaka, że zerwali, a koleżanka nie ma zamiaru z nimi mieszkać. I tu zaczynają się problemy...  Suzuko ratuje życie małemu kotkowi, zostawia go w kartonie w swoim pokoju. Biegnie do sklepu, aby kupić mu coś do jedzenia. Gdy wraca jest w domu jej współlokator, a kotka nie ma. Suzuko znajduje go na dworze rozjechanego przez samochód. Dziewczyna w zemście wyrzuca wszystkie rzeczy współlokatora. Ten zgłasza to na policję i dziewczyna przez wagę sprawy (kryminalna) zostaje skazana na więzienie- podobno wyrzuciła współlokatorowi czarną walizkę z milionem jenów.

Gokusen

Gokusen (Gokusen: The Movie). I tak kolejny film z Kazuy'ą Kamenashi'm :D Wszak jego rola nie była prze ogromna i dużo sceny było bez Kame, ale i tak zagrał bardzo fajnie. Już nawet nie wiem czy oglądałam pierwszy sezon gramy w całości, czy tylko fragment, ale decydując się na obejrzenie filmu wiedziałam czego się spodziewać. Tylko w pamięci utkwiła mi główna bohaterka jako uczennica liceum przyjaźniąca się z chłopakiem, którego bardzo kochała, ale przez kompleks... Jak mogę ująć ten kompleks? Chyba kompleks "krzepy w łapie" lub " pary w łapie", bo inaczej się nie da.

Kumiko Yamaguchi (Yukie Nakama) jest nauczycielką matematyki w liceum, cieszącym się niezbyt dobrą sławą. Trafiają się jej niezłe rabatki, łamiące prawo, handlujące prochami, zwykli buntownicy itp. Jej byli uczniowie (których z resztą dalej traktuje mianem "my precious students" jak i tych obecnych) nabijają się z niej, że nic się nie zmienia i nadal nie jest sexy, jednak szanują ją bardzo. Kobieta poświęca się bezgranicznie uczeniu, mając dar "bardzo ciężkiej ręki", którą jest w stanie nawet skruszyć ścianę.

Wyznania Gejszy

"Memoirs of a Geisha", książkę opisywałam tutaj. Zarówno film jak i książka bardzo mi się podobała. Pamiętam, że czytając tą książkę pomyślałam, że miło by było jakby była ekranizacja tej pozycji. I bach! Okazało się jakiś czas później, że wchodzi do kin.

Dużo raczej nie ma co pisać, bo większość zapewne widziała ten film nie raz, tak jak i ja. Płaczę zawsze na tym filmie, niezmiennie rozczulają mnie te same sceny i dostojny pan Ken Watanabe powstrzymujący przez cały film swoje namiętne uczucia...

 

Sakamoto Chiyo (Ziyi Zhang) i jej starsza siostra wychowują się w nadmorskiej, biednej chacie. Gdy matka dziewczynek ciężko zachorowała i była bliska śmierci ojciec postanawia sprzedać dziewczynki, aby miały lepsze życie. Mała Chiyo trafia do Okasan, która prowadzi dom Gejsz. Starsza siostra Chiyo nie ma tyle szczęścia lub po prostu nie jest dość ładna, trafia do innej części Kioto z domami publicznymi. Dziewczynki bardzo chcą uciec i wrócić do ojca i matki, jednak jak zimny prysznic na małą Chiyo spada wiadomość, że matka dziewczynki zmarła, a tuż po niej ojciec.

I give my first love to you

Boku no hatsukoi wo kimi ni sasagu (I give my first love to you). Film naprawdę cudowny, lecz nie spodziewałam się takiego zakończenia. Niezwykła historia miłości dwojga młodych ludzi, przepełniona strachem obojga przed śmiercią.

Takuma Kakunouchi (Masaki Okada)- dość dużą cześć dzieciństwa spędza w szpitalach, dokładniej w jednym i to na tym samym oddziale. Nikt nie wierzy, że dożyje pełnoletności, ba kolejnego roku. Chłopak ma chore serce, musi się bardzo oszczędzać i no cóż... w każdej chwili może nastąpić zatrzymanie akcji serca, zawał, wylew, co może doprowadzić do jego śmierci. Dlatego chłopak nie może jeść normalnych potraw, zbyt bardzo ekscytować się, denerwować, uprawiać sportów. W parku przy szpitalu poznaje:

Mayu Taneda (Mao Inoue)- dziewczynę, która jest tam z zupełnie z innego powodu, a mianowicie jej tata jest kardiologiem i lekarzem prowadzącym Takumę. Zaprzyjaźniają się, dziewczynka jest bardziej świadoma jego choroby i być może rychłej śmierci niż sam Takuma, który oświadcza dziewczynie, że gdy dorosną to weźmie z nią ślub.

Chłopak rok rocznie musi chodzić na kontrolę po operacji serca, z nadzieją czeka na przeszczep, który może mu otworzyć drogę do życia dłuższego niż 20 lat. Takuma i Mayu chodzą razem do szkoły, później idą razem do liceum. Chłopak zdaje do najlepszego liceum, aby móc wyprowadzić się od rodziców, mieszkać w internacie i przeżyć najcudowniejsze lata. Jego chytry plan ma za zadanie oddalić się od przyjaciółki, przez co łatwiej będzie im się rozstać, aby Mayu nie cierpiała tak bardzo, gdy go straci. Jednak dziewczyna uparcie idzie za nim do szkoły. Ba! Zostaje wytypowana na apelu jako najlepsza z dostających się uczniów i proszą ją o przemówienie do wszystkich pierwszorocznych. Dziewczyna robi przedstawienie, wyzywa Takumę od głupków, że ojciec wydał dużo pieniędzy na korepetytorów, żeby ta mogła pójść z nim o szkoły i wykrzykuje na koniec, że tak łatwo się jej nie pozbędzie, bo ona jest jego dziewczyną i go kocha!

Aby zobaczyć trailer kliknij na zdjęcie.

Kou Suzuya chce bardzo poznać Mayu, kocha ją i chce do niej się zbliżyć. Pomaga Takumie zerwać z nią, opowiada Takumie o swoim ojcu, który cierpiał na tą samą przypadłość serca. Mówi również, że nie chce żeby Mayu cierpiała tak po jego utracie, jak on po stracie ojca. 

Pewnego dnia Takuma idąc na kontrolne badania do ojca Mayu spotyka Teru Uehar. Chłopak bardzo się cieszy na widok dziewczyny, jednak nie w takich okolicznościach. Jej serce jest bardzo słabe i musi zostać w szpitalu modląc się o przeszczep.Takuma odwiedza ją regularnie i tu właśnie nadarza się okazja aby zerwać z Mayu. Teru prosi Takumę, aby ten ja pocałował, gdyż nigdy nie całowała się z chłopakiem, a to tak dziwnie umrzeć bez zobaczenia jak to jest. Chłopak wyznaje wszystko Mayu, ta jest wściekła, zrywają ze sobą. Następnego dnia idąc w odwiedziny do Teru chłopak dowiaduje się, że ta w nocy umarła. Zaczyna wątpić w przeszczep dla siebie.

Cóż stanie się z tą dwójką? Czy będą razem? Jak zakończy się rywalizacja w biegach Takumy i Kou? Który wygra bycie z Mayu? Jaka nagroda oprócz Mayu jest za zwycięstwo? Cóż przydarzy się Kou uciekającemu z zajęć do starszej od siebie dziewczyny? Jak zakończy się reanimacja Takumy, którą miał już nie raz? Tego już nie zdradzę! :P

Słodki deszcz...

Suwîto rein: Shinigami no seido (Sweet Rain/Accuracy of Death). 

Żniwiarz (Takeshi Kaneshiro) przybywający na ziemię z psem, który decyduje o tym czy dać człowiekowi szansę, aby dalej żył, czy zabrać go ze świata żywych. Niezwykle szczery, może też przez to, że tak naprawdę nie do końca rozumie zasady funkcjonowania na ziemi, zachowania i odczucia ludzkie. Uwielbia słuchać muzyki, i nigdy przez całe swoje życie nie widział słońca (gdyż jego "czas pracy" przypada zawsze, gdy pada). 

Film niezwykły, urokliwy, cudownie zakręcony i żartobliwy. Mogę tylko napisać, że Żniwiarz trafia na młodą niezbyt urodziwą jak sama twierdzi dziewczynę. Która ma pecha, pracuje w firmie odbierając telefony i jest właśnie telefonicznie molestowana przez jednego klienta. Kilka krotnie spotyka się ze Żniwiarzem, który chce dać dziewczynie szansę, ta jednak ma dość swojego pechowego życia, w którym każda osobą, którą pokocha po pewnym czasie umiera. Jak potoczy się życie owej młodej dziewczyny bez chęci i perspektyw do życia i kilku innych osób? Czym służy sklep muzyczny oprócz słuchania muzyki i morderczego spojrzenia sprzedawcy? Niezwykle się wzruszyłam tym filmem i z pewnością jeszcze go obejrzę :)

Kliknij na zdjęcie, aby zobaczyć trailer :)

Film troszkę przypominał mi "Miasto Aniołów" i "Zjadacza grzechów" no i przez to powodowanie omdlenia wśród ludzi "X-men". Pan Takeshi Kaneshiro, jest bardzo intrygującym panem i z pewnością obejrzę nie jedną produkcję z jego udziałem :)

Niewidoma wojowniczka Ichi

Tytuł filmu Ichi. Jestem ni to w szoku, ni to w odrętwieniu po obejrzeniu tego filmu... Nie umiem określić tego stanu. Film bardzo mi się spodobał mimo kilku momentów (policzyłabym je na palcach jednej ręki), które wkuły mi się w pamięć, a mianowicie tzw. "plucie nadmierną ilością krwi" jak to jest w kinie japońskim ujęte ;)

 

 

Ichi (Haruka Ayase) nazywana jest Goze (瞽女^?) dosłowne tłumaczenie ślepy żebrak, kobieta z shamisenem to japoński termin odnoszący się do historycznych niedowidzących japońskich kobiet, z których większość pracowała jako muzycy. (Źródło: tutaj) 

   

Po wykluczeniu z grupy niewidomych kobiet (nie z własnej winy, została zgwałcona), wyrusza w podróż aby odnaleźć osławionego niewidomego wojownika władającego mieczem samurajskim. Ichi w młodym wieku od ów pana dostała dzwoneczek, który zawsze nosi przy sobie i była szkolona we władaniu samurajskim mieczem.  Niebawem na jej drodze staje Touma Fujihira (Takao Ôsawa), który chce pomóc dziewczynie aby nie została splugawione przez trzech mężczyzn, jednak nasza bohaterka umie sobie doskonale poradzić sama. Ichi nie jest zachwycona podróżowaniem z Toumą, ale kilkakrotnie pomaga mu. Dziewczyna nie ufa ludziom twierdzi, że są dwu licowi i splugawieni, łatwiej ufać dzieciom, choć powodują kłopoty i są głośne.

Dlaczego dziewczyny szuka Banki i jego gang? Czy uda jej się odnaleźć niewidomego wojownika i zadać mu pytanie, które od tylu lat ją nurtuje? Czy trauma z dzieciństwa Touma minie i da radę walczyć samurajskim mieczem? Czy Ichi w końcu zazna szczęścia i miłości w życiu?

Aby zobaczyć trailer kliknij na obrazek.

Jestem z przyszłości...

Oresama (Me/Ja) :) Miyavi teraźniejszość, jedzie samochodem, który jest prowadzony przez szofera. Miyavi rozmawia z kierowcą i... Czarne piórka, bramka do piłki nożnej, przewracający się w meczu chłopiec i uraz, który odmieni całe jego życie. Miyavi znajduje się na torach kolejowych biegnących gdzieś w dal. Rok 1984, pieniądze papierkowe nie są pieniędzmi, więc nasz bohater ma problem z płaceniem jenami. Dlaczego się tam znalazł? Kim stanie się dla niego Shinni (Hassei Takano)? Film krótki bo trwa tylko godzinę, ale zachwyciłam się Miyavim jeszcze bardziej, dlaczego? To jak się bawił z Riuu. Tylko troszkę mi się to nie zgadzało, bo Riuu powinien mieć w 1984 roku 3 lata, a tu miał o ile dobrze pamiętam 8 lat ;/ Ale to już obejrzycie nie będę mówić :P No i te papierosy, które non stop Miyavi trzymał w ustach lub w zębach, a nawet się nie kopciły. Film naprawdę sympatyczny, troszkę grał pozera i co to on nie jest, ale ogólny rozrachunek filmu i jego zachowania zamazuje te kilka małych momentów narcyzmu :) Duże dziecko, zauroczyłam się po raz kolejny, jego cudownością, sposobem bycia, grą na gitarze, kolczykami i tatuażami :) 

Oresama coś jakby trailer tutaj :) 

A film z pewnością jeszcze obejrzę :) Przez cały czas gościł uśmiech na moich ustach i czasem nie umiałam się powstrzymać przed wybuchem głośnego śmiechu :) 

Kochany Kwiatku M. mam nadzieję, że jeszcze w czymś zagrasz, a nie tylko w tej oto wolnej adaptacji Twojej kariery :)

cytrynowa pomadka...

Lemon no koro. Opowiada o grupce osób kończących szkołę i każdy chce tak naprawdę podążyć swoją drogą, jednak nie każdy może to uczynić.

Kayoko Akimoto (Nana Eikura) jest dobrą uczennicą, dyrygentką szkolnej orkiestry i pragnie studiować w Tokjo.

Megumi Shirata (Mitsuki Tanimura) to dziewczyna żyjąc w swoim świecie i nie przykładająca się do nauki, chce być blisko muzyki lub ją tworzyć. Wątki tych dwóch dziewcząt i ich przyjaciół przeplatają się, stają przed pierwszymi trudnymi wyborami i miłościami. Film naprawdę przyjemny, a pewna nić porozumienia i podziwu między Kayoko i Megumi staje się dość widoczna. Kayoka jest jedną z ładniejszych dziewczyn w szkole, ceniona i szanowana. Zaś Megumi jest niedostrzegana, lub po prostu traktowana jakby jej nie było. Czy dziewczyny sprawdzą się jeszcze w liceum i umocni je to w dalszej drodze ku spełnieniu marzeń? Co wyniknie z przyjaźni Megumi z pewnym muzykiem? Czy Kayoka zerwie ze swoim chłopakiem, którego nie stać na studiowanie w Tokjo?

Ciekawostka!

Eikura i Tanimura grały w dramie Mei chan no shitsuji.

Może dlatego też jestem ciut uprzedzona do Tanimury, ale jako aktorka wnosi swoją osobą to "coś" do filmów.

Chłopiec z Tokio?

 Moja Perełka już po raz kolejny się postarała, film mogę uznać jako zawiły i trochę ciężki. I pokłony dla Horikity za świetnie odegraną rolę (niekonieczne/nie do końca kobiecą) ;)

Minato (Maki Horikita) po śmierci rodziców w wieku 9 lat zamieszkuje z babcią. Pracuje w sklepie spożywczym i ma tylko jednego przyjaciela. Dziewczyna opowiada Sho (Takuya Ishida) z którym idzie na randkę, że ma korespondencyjnego przyjaciela, z którym pisze już 10 lat. Chłopak ma na imię Night i nigdy się nie spotkali. Przy drugim spotkaniu z Sho Minato wyznaje mu, że cierpi na zaniki pamięci, jest to niewyjaśniona choroba. Sho wpada na pomysł żeby Minato przyszła na konsultację do jego ojca, który jest bardzo dobrym neurologiem. Sho idzie z nią na badania... Dlaczego dziewczyna zachowuje się jak niegrzeczne chłopaczysko? Co jest powodem zmiany jej zachowania? Dlaczego Night nie będzie chciał się z nią spotkać w umówionym miejscu? I dlaczego Night odradza jej związek z Sho?

Minato

Niby Minato... lecznie nie te spojrzenie..

A oto trailer:

Ostatnia kwarta księżyca...

Kagen no tsuki (Last Quarter/Last Quarter of the Moon).

W sumie moje podsumowanie tego filmu powinnam zmieścić w jednym: "wow". 

Mizuki (Chiaki Kuriyama) w dniu swoich 19 urodzin dowiaduje się, od przyjaciółki , że Mizuki chłopak Tomoki (Hiroki Narimiya) się z nią przespał. Zrywa z nimi i wybiega z przyjęcia urodzinowego. Podąża drogą przed siebie, dociera do domostwa, z którego płynie znana jej melodia grana na gitarze. Poznaje tam nieznajomego, przystojnego mężczyznę Adama (Hyde), który mówi Mizuki, że już się poznali... Dziewczyna spędza z nim w domostwie tydzień i chce już zostać z nim na zawsze... Czy Mizuki i Adam rzeczywiście się znają? Dlaczego dziewczyna mówi, że ma na imię Sayaka i czemu nie może opuścić domostwa? Czy zagadka zostanie rozwiązana przez dwóch przypadkowych uczniów, którzy staną się najbliższymi przyjaciółmi Mizuki i Tomoki?

Film nosi miano zagadka/dramat/romans, jak dla mnie Asai to thriller i to dość mocno podnoszący adrenalinę :) 

A oto urywki z filmu z piękną piosenką :) Evil Eye :)

Nana i Nana :)

Gdy oglądałam ten film zorientowałam się, że przy jednej mojej bardzo dobrej kumpeli jestem tą Naną wiecznie uśmiechniętą i wręcz dziecinną, a ona jest tą Naną mroczną :) Może moi przyjaciele przeczytają też ten post (chodzi o GUchą) :)

Nana Osaki- Mika Nakashima
Nana Komatsu- Aoi Miyazaki

Obie Perełki zagrały cudownie, jednak śpiew Miki po prostu mam klapki na oczach i idę po omacku, byle za Jej głosem. Dwie męskie role cudownie zagrane w obu częściach.
Takumi Ichinose - Tetsuji Tamayama
Nobuo Terashima - Narimiya Hiroki

Nana 2 to kontynuacja filmu, w której dziewczyny dalej mieszkają razem, jednak ich losy pomału się rozchodzą. Czy będą w stanie dalej się przyjaźnić? Czy beztroska i dziecinna Nana będzie chciała zostać mamą? Czy mroczna Nana stanie w końcu w Tokio na scenie i zagra koncert?

Nana opowiada, o dwóch dziewczynach o tym samym imieniu, które razem podróżują pociągiem do Tokio. Dwa przeciwieństwa jedna, skryta, wyglądająca na opryskliwą, wulgarną i wredną, druga otwarta, tryskająca optymizmem, naiwna i łatwowierna. Co je połączy? Zawsze jest "coś" co łączy tak różnych ludzi... :)

Jak znajdę więcej natchnienia i obejrzę Nana z 2005 roku jeszcze raz to na pewno utworzę dwa osobne posty dla każdego z filmów :)